Hoewel interventies met compensatiestrategietraining (CST) vaak worden beschouwd als de gouden standaard in de praktijk, zijn computergestuurde hersteltrainingen (CRFT) de laatste jaren steeds populairder geworden voor de revalidatie van cognitieve problemen bij mensen met hersenletsel.
In deze systematische review en meta-analyse wilden we de effectiviteit van CST-interventies onderzoeken in vergelijking met CRFT-interventies, met een bijzondere focus op de generalisatie van de behandelingseffecten naar het dagelijks leven. Meer specifiek evalueerden we de effectiviteit over de componenten van het International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF)-raamwerk, met een bijzondere focus op uitkomstmaten op activiteits- en participatieniveau, aangezien deze cruciaal zijn voor het evalueren van generalisatie.
Er werden databases doorzocht naar studies die CST- en CRFT-interventies onderzochten in vergelijking met een actieve controlegroep of met elkaar. De wetenschappelijke kwaliteit en het risico op bias werden beoordeeld met behulp van de RoB-2 Cochrane Tool. Dertig studies voldeden aan de inclusiecriteria. De bevindingen gaven aan dat CST resulteert in significante verbeteringen in taakprestaties (op het ICF-activiteitsniveau), zoals gemeten door beoordelingen door derden.
Deze effecten waren het meest opvallend bij interventies gericht op executieve functies en direct na de behandeling, terwijl de langetermijneffecten onduidelijk bleven. Opvallend is dat CRFT geen verbeteringen liet zien, waarbij de actieve controlegroep na de behandeling significant betere taakprestaties vertoonde dan de CRFT-groep. Verder onderzoek is echter nodig om een robuuste directe vergelijking tussen beide interventies uit te voeren, de langetermijneffecten op het ICF-activiteitsniveau te evalueren en te bepalen welke interventiemethode leidt tot verbeteringen op het participatieniveau.
Klik hier voor volledig artikel.
Auteur: Elise M. Verhoog; Luciano Fasotti; Roy P. C. Kessels; Dirk Bertens