Doel
Het doel van dit onderzoek was om te bepalen of door mantelzorgers ondersteunde oefeningen (Caregiver-Mediated Exercises, CME) gecombineerd met telerevalidatie de intensiteit van de revalidatie na een beroerte kunnen verhogen en de overgang van klinische revalidatie naar zelfstandig functioneren thuis kunnen verbeteren. Daarnaast werd onderzocht welke factoren voorspellen of mensen na een beroerte weer zelfstandig kunnen deelnemen aan het leven in de samenleving.
Methode
Het proefschrift bestaat uit meerdere deelstudies:
- Een cohortonderzoek onder 243 mensen met een beroerte naar voorspellers van zelfstandig functioneren in de samenleving.
- Een systematische literatuurreview en meta-analyse van onderzoeken naar CME na een beroerte.
- Een vergelijking van twee gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT’s) in Nederland en Australië naar CME gecombineerd met e-health.
- Een onderzoek naar gezinsfunctioneren en mantelzorgbelasting bij 77 patiënt-partnerparen na niet-aangeboren hersenletsel.
- De multicenter RCT ARMed4Stroke, waarin een 8-weeks programma met CME, telerevalidatie en gezamenlijke doelbepaling werd geëvalueerd.
Resultaten
- De loopsnelheid bij ontslag bleek een sterke voorspeller van zelfstandig kunnen functioneren in de samenleving zes maanden later. Een loopsnelheid van 0,5 m/s was een belangrijke grenswaarde.
- De literatuurreview liet zien dat CME mogelijk positieve effecten heeft op balans, loopafstand en kwaliteit van leven, maar de resultaten voor dagelijkse activiteiten (ADL) en mantelzorgbelasting waren niet eenduidig.
- In zowel Nederland als Australië werden geen significante verbeteringen gevonden in de ervaren mobiliteit van patiënten. Wel verbeterden bij mantelzorgers onder andere vermoeidheid, zelfvertrouwen en stemming.
- Partners ervoeren het gezinsfunctioneren vaak negatiever dan patiënten zelf. Een slechter ervaren gezinsfunctioneren hing samen met een hogere mantelzorgbelasting en meer angst- en depressieve klachten.
- In de ARMed4Stroke-studie werd geen effect gevonden op de primaire uitkomstmaat, mobiliteit. Wel werden verbeteringen gevonden in de kwaliteit van leven en depressieve klachten van mantelzorgers en in de deelname van patiënten aan vrijetijdsactiviteiten na zes maanden.
Conclusie
Loopsnelheid is een bruikbare voorspeller van zelfstandig functioneren na een beroerte en kan helpen bij ontslagplanning. Het combineren van mantelzorger-ondersteunde oefeningen met telerevalidatie leidde in dit onderzoek niet tot aantoonbare verbeteringen in mobiliteit, maar had wel een consistente positieve invloed op het welzijn en de kwaliteit van leven van mantelzorgers. Actieve betrokkenheid van mantelzorgers lijkt daarom vooral waardevol als ondersteuning van het revalidatieproces en voor het versterken van de draagkracht van het sociale netwerk rondom de patiënt. Toekomstig onderzoek moet uitwijzen voor welke patiënten en mantelzorgers deze aanpak het meest effectief en kostenefficiënt is.
Ga hier naar het proefschrift.
Auteur: Marijn Mulder
