Test-hertestbetrouwbaarheid en responsiviteit van de Self‑Regulation Assessment in een revalidatiepopulatie: een prospectieve multicentrische validatiestudie

We onderzochten de test-hertest betrouwbaarheid en responsiviteit van de Self-Regulation Assessment (SeRA), een vragenlijst die de eigen regie van revalidanten meet, bij klinische en poliklinische revalidanten.

🔍 Belangrijkste bevindingen:
✅ De SeRA is betrouwbaar als patiënt-gerapporteerde uitkomstmaat in de revalidatie.
✅ De SeRA laat middelgrote tot grote veranderingen over de tijd zien bij de poliklinische revalidatie
✅ De SeRA is beperkt in het betrouwbaar detecteren van betekenisvolle verandering bij individuele revalidanten.
💡 Tip voor de praktijk: De SeRA is goed te gebruiken op groepsniveau om veranderingen in eigen regie inzichtelijk te maken. Bij individuele revalidanten is het altijd belangrijk om de score te bespreken, zodat duidelijk wordt of de verandering echt betekenisvol was.

📖 Lees het volledige artikel in Clinical Rehabilitation 

Doelstelling Deze studie had als doel de test-hertestbetrouwbaarheid en responsiviteit van de Self-Regulation Assessment te onderzoeken. Dit is een recent ontwikkelde patiëntgerapporteerde vragenlijst die zelfregulatie evalueert binnen een multidisciplinaire revalidatiepopulatie.

Design Een prospectieve cohortstudie volgens de COSMIN-richtlijnen. Deelnemers vulden de Self-Regulation Assessment en andere metingen in bij de start van de revalidatie (T0), 6 maanden later (T1) en 2 weken na T1 (T2).

• Test-hertestbetrouwbaarheid (T1–T2) werd bepaald met intraclass correlatiecoëfficiënten, Bland-Altmanplots en de smallest detectable change.
• Responsiviteit (T0–T1) werd bepaald met hypothesetoetsing, effectgrootte, area under the curve en de minimal important change, gebaseerd op de Global Rating of Change-schaal voor zelfregulatie.

Setting en deelnemers Klinische en poliklinische patiënten uit 14 Nederlandse revalidatie-instellingen met diverse diagnoses.

Belangrijkste uitkomstmaat De Self-Regulation Assessment.

Resultaten In totaal vulden 555 patiënten de vragenlijst in op T0 en T1, en 167 patiënten op T1 en T2.

• Zowel bij klinische als poliklinische patiënten liet de vragenlijst een adequate tot goede betrouwbaarheid zien.
• De smallest detectable change varieerde van 16,0 tot 22,9 punten op individueel niveau en van 1,5 tot 3,3 punten op groepsniveau voor respectievelijk poliklinische en klinische patiënten.
• Er werden significante veranderingen gevonden tussen T0 en T1 in beide groepen, met een kleine effectgrootte voor klinische patiënten en een grote voor poliklinische patiënten.
• Hypothesetoetsing wees op bijna voldoende responsiviteit in beide groepen (67% bevestigd).
• De minimal important change varieerde van 6,25 tot 9,8 punten voor poliklinische patiënten.

Conclusie De Self-Regulation Assessment toont voldoende betrouwbaarheid en is geschikt om veranderingen op groepsniveau te detecteren, maar is minder geschikt om veranderingen op individueel niveau vast te stellen binnen poliklinische revalidatie.

Auteur: Bianca Mourits, E.W.M. Scholten, J.A. de Graaf, S. Oberink, R.J.E.M. Smeets, P. Stegeman, P.E.C.A. Passier, A.M. de Rooij, M.M.R. Riemens, J. Stolwijk, J.M.A. Visser-Meily and M.W.M. Post

Het MUREVAN project wordt mogelijk gemaakt door ZonMw, Revalidatie Nederland en Kenniscentrum Revalidatiegeneeskunde Utrecht (KCRU)